ما
برای هم می مانیم
و
سازهایمان
برای هم

حسادت روزها
بیشتر از ثانیه ها
بیشتر می شود
تا که خرداد نیاید
و
من
هزار بار میمیرم و
میمیرم و
زنده نمی شوم
تا که خرداد بیاید

- کجا داری میری ؟
- قبرستون !

کشتند
اما
نمردند

گلدان هایم را
به اندازه چشم هایم
آب می دهم
گل ها می پلاسند و
من نیز
کور …

بهار را قانون باید
آغازش را با تو باید
بارانش
خردادش
بوسه هایش
همه اش را
با تو
باید

پازل می چینم
جای شرابم خالیست

نمی هراسم
نمی لغزم
نمی افتم
هرگز
من فقط آغوشت را محکم گرفته ام

دوباره آغاز می کنم از نو
بازی کلمات را
با تو

به وبلاگت خوش اومدی، این اولین نوشته در سال روز مجدد وبلاگت هستش، تولدت مبارک و نوشتن رو آغاز کن